دولت انقلابی کوبا به شدیدترین وجه، تنشافزایی جدید دولت ایالات متحده علیه کوبا را محکوم میکند؛ اقدامی که در راستای تلاش برای تحمیل محاصرهٔ کامل بر تأمین سوخت کشور ما صورت گرفته است.
فرمان اجرایی رئیسجمهور ایالات متحده که در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ اعلان شد، با ادعای وجود یک «وضعیت اضطراری ملّی»، این امکان را برای دولت آمریکا فراهم میکند که بر واردات کالا از کشورهایی که به کوبا نفت عرضه میکنند، تعرفههای تجاری اعمال کند.
برای توجیه چنین اقدام افراطی، در متن این فرمان فهرستی طولانی از دروغها و اتهامات افتراآمیز علیه کوبا مطرح شده است. در میان آنها، ادعای مضحکِ اینکه کوبا «تهدیدی غیرمعمول و فوقالعاده برای امنیت ملّی ایالات متحده» است، بیش از همه جلب توجه میکند. خودِ رئیسجمهور و هیئت حاکمهٔ آمریکا نیز آگاهند که کسی، شاید جز شماری اندک، چنین استدلالهای دروغینی را باور نمیکند؛ اما این امر برای آنان اهمیتی ندارد. این اندازه لگدمالکردن حقیقت، افکار عمومی و اخلاق حکمرانی، هنگامی که پای توجیه تجاوز علیه کوبا در میان باشد، مجاز شمرده میشود.
با این تصمیم، دولت ایالات متحده از طریق باجگیری، تهدید و اعمال اجبار مستقیم علیه کشورهای ثالث، میکوشد عناصر تازهای از فشار را به سیاستهای خفقان اقتصادی بیفزاید؛ سیاستهایی که از نخستین دورهٔ ریاستجمهوری ترامپ با هدف جلوگیری از ورود سوخت به کشور ما اعمال شده است. این اقدام، شیوهای خطرناک از پیشبرد سیاست خارجی ایالات متحده از طریق توسل به قوای قهری و تحقق جاهطلبیهای سلطهجویانهٔ امپریالیستی را تثبیت میکند. مطابق آنچه اعلام شده، ایالات متحده برای خود این حق را قائل میشود که به دولتهای مستقل امرونهی کند تا با کدام کشورها میتوانند دادوستد کنند و مجازند محصولات ملّی خود را به کجا صادر نمایند.
بر این اساس، این فرمان اجرایی رئیسجمهور ایالات متحده نقض آشکار حقوق بینالملل به شمار میرود و همچنین با اعلامیهٔ آمریکای لاتین و کارائیب بهعنوان منطقهٔ صلح در تضاد قرار دارد. این فرمان بار دیگر نشان میدهد که همانا دولت ایالات متحده است که امنیت و ثبات و صلح منطقه و جهان را تهدید میکند.
دولت ایالات متحده پس از ۶۷ سال ناکامی در به تسلیم کشاندن و نابودی یک فرایند سیاسی و انقلابی اصیل و مشروع ─فرایندی مبتنی بر استقلال کامل، عدالت اجتماعی، صلح و همبستگی جهانی─ به چنین نقطهای رسیده است.
بهخوبی مستند شده است که کوبا همواره آمادگی داشته با دولت ایالات متحده وارد گفتوگویی جدی و مسئولانه شود؛ گفتوگویی مبتنی بر حقوق بینالملل، برابری حاکمیتها، احترام متقابل، منافع دوطرفه، عدم مداخله در امور داخلی و احترام کامل به استقلال و حاکمیت کشورها.
همانگونه که همگان ─ازجمله خود هیئت حاکمهٔ آمریکا─ میدانند، کوبا بههیچوجه تهدیدی برای ایالات متحده، منافع ملّی آن یا رفاه شهروندانش به شمار نمیآید؛ شهروندانی که هرگاه دولتشان اجازه داده به جزیره سفر کنند، همواره با احترام و مهماننوازی روبهرو شدهاند. کوبا هیچ کشوری را تهدید یا به کشوری تجاوز نمیکند. هیچگونه اجماع بینالمللی برای تحریم کوبا وجود ندارد. کوبا کشوری صلحطلب، جویای همبستگی، و تعاملگر است که آمادهٔ یاریرسانی به و همکاری با سایر کشورهاست.
کوبا همچنین سرزمین مردمی مقاوم و مبارز است. امپریالیسم دچار خطاست اگر گمان میبرد که با فشار اقتصادی و تحمیل رنج به میلیونها انسان، میتواند ارادهٔ این ملّت را برای دفاع از حاکمیت ملّی و جلوگیری از آنکه کوبا بار دیگر زیر سلطهٔ ایالات متحده قرار گیرد، در هم بشکند.
جامعهٔ بینالمللی اکنون با چالشی گریزناپذیر روبهروست: اینکه آیا جنایتی از این دست قرار است نشانهٔ آینده باشد، یا اینکه عقلانیت، همبستگی، و مخالفت با تجاوزگری؛ بر مصونیت از کیفر، و سوءاستفاده از قدرت، غلبه خواهد کرد.
ما در مواجهه با این یورش تازه، قاطعیت و متانت و اطمینان کامل به حقانیت موضع خود را به رخ میکشیم. عزم ما همان است:
میهن یا مرگ، پیروزی از آنِ ماست!
هاوانا، ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶ —