با تشکر از دوستانی که این برنامه را میبینند، و تشکر از شما، و همچنین خانم دکتر دوطاقی که بعدا به ما میپیوندند، و از دوستان «ائتلاف برای مقاومت» که برنامهٔ بهنظر من بهموقعی را سازماندهی کردند و افتخار شرکت من را در هم این برنامه فراهم کردند.
من سعی میکنم قبل از اینکه به سؤالهای مشخص شما پاسخ بدهم، مسأله را اول در یک چارچوبی بگذارم که بشود از آن چارچوب وضعیت را تحلیل کرد.
آنچه که روز سهشنبه سوم نوامبر در آمریکا اتفاق افتاد، بر خلاف تلاشهایی که میشود تا آن را بهعنوان، بهقول معروف، پروسهٔ نفی شخص ترامپ مطرح بکنند، این بههیچوجه یک برنامهٔ، از دو زاویه، آنطور که تعبیر میشود، یا سعی میشود تعبیر شود، نبود.
اول، این بههیچوجه مسألهٔ نبرد بین دو حزب در آمریکا نبود. یعنی چه؟ یعنی اینکه دموکراتها نبردی را آغاز کردند و حالا بر جمهوریخواهان پیروز شدهاند، و حالا هم دست و بال ترامپ بسته شده. یکی این مسأله است، که بههیچوجه نباید اجازه داد چنین سوءتعبیری ایجاد بشود. دوم این که، این مسأله از زمان ترامپ شروع نشده که بخواهیم بگوییم این نبرد از زمان ترامپ شروع شد و حالا هم دارد ختم میشود و وضعیت جدیدی بهوجود آمده. این روند تاریخ طولانی دارد. ما باید برگردیم به زمان فروپاشی اتحاد شوروی و شکل گیری جهان تکقطبی که آمریکا در واقع بر آن مسلط شد، و از آن زمان روند را دنبال کنیم.
اگر فراموش نکرده باشید، میدانید که آمریکا در آن مقطع تز «سلطهٔ همهجانبه» (Full Spectrum Dominance) بر جهان را مطرح کرد، و هدفش هم سرکوب و تجزیهٔ همهٔ کشورهایی بود که بهشکلی در مقابل سلطهٔ مطلق آمریکا مقاومت میکردند. خب، ما همهٔ جنگهایی که راه انداختند دیدیم. برای مدت ۲۰ سال اینها قدرقدرتی کردند، هر کاری دلشان خواست در سطح جهان کردند، جان مردم را به لب رساندند، و خونها ریختند. گفته میشود که آمریکا حدود ۲۰ میلیون نفر را تاکنون قربانی برنامههای امپریالیستی خودش کرده. در نتیجه، این روند در سطح جهان شکل گرفت و باعث نارضایتی شدید در سطح جهان شد. ولی هنوز سیستم داخلی آمریکا عکسالعمل لازم را به این وضعیت نشان نداده بود.
چیزی که پیش آمد این بود که این حالت نارضایتی جهانی بهتدریج شکل مقاومت فعال بهخود گرفت. البته، در همین فاصله چین هم روند رشد و خودش را طی میکرد و این بهتدریج تعادل نیروها را به ضرر آمریکا تغییر میداد. در واقع، اولین نشانهٔ بروز این تغییر تعادل نیروها در سطح جهان، ورود نیروهای ویژهٔ روسیه به اوکراین بعد از کودتایی که آمریکا در اوکراین سازمان داد، بود. و این آغاز حرکت بود. با آغاز این مرحله، روسیه حرکت مستقل خودش را در عرصه جهانی آغاز کرد و از نظر استراتژیکی به چین نزدیک شد. در این مرحله است که جمهوری اسلامی هم به این دو قدرت میپیوندد و جبهه جهانی علیه سلطهٔ آمریکا علناً و عملاً شکل میگیرد و این جبهه جهانی،
این تغییر وضعیت دفاعی جهانی از یک حالت غیرفعال به حالت فعال، که با حرکت روسیه در اوکراین شروع شد، در واقع از طریق خیزش خلق فلسطین در هفتم اکتبر ابعاد تازهای به خودش گرفت. و این به این بدان معنا بود که کل نظم آمریکایی را در سطح جهان به خطر انداخت. از دست رفتن منطقهٔ خاورمیانه برای آمریکا بهمعنای از دست رفتن هژمونی بینالمللی آن بود، چون این هژمونی متکی امکاناتی بود که در منطقه ما برایش وجود داشت. به همین دلیل بود که اینها بهصورت خونی با تمام نیرو در منطقه ما وارد صحنه شدند تا به هر شکل ممکن، جلوی چرخش در منطقه را بگیرند، چون میدانستند که حیاتشان وابسته به بقای سلطهشان در این منطقه است. و بههمین دلیل، تمام ترمزها را از روی هر جنایتی که توانستند برداشتند و به هر شکل ممکن هر جنایتی که میتوانستند کردند.
همه میدانیم پایگاه نظامی آمریکا در منطق منطقه ــــ یعنی اسرائیل و دولت صهیونیستی آن ــــ نقشی کلیدی بازی کرد و در این مسیری که برای حفظ هژمونی آمریکا در در منطقه و جهان، طی شده بود نقش تعیینکننده داشت. خب، این کشتاری که اسرائیل، با حمایت آشکار آمریکا، از خلق فلسطین کرد برای اولین بار بهطور گسترده چشم مردم آمریکا را باز کرد و دو افسانه را در مورد اسرائیل فرو ریخت: یکی، افسانهٔ شکستناپذیری اسرائیل، که خیزش هفت اکتبر در واقع کاملاً این افسانه را فروریخت و نشان داد که اسرائیل آن قدرقدرتی که ادعا میکند، نیست.
افسانه دومی که فرو ریخت، این بود که آمریکا، از زمان تشکیل دولت اسرائیل، سعی کرده بود به ذهن مردم آمریکا تزریق کند که اسرائیل «مظلوم» است؛ که حرکتهای جنگی، حملات، و تعرضات اسرائیل صرفاً دفاعی است، برای کشورگشایی نیست، برای تمام منطقه را به اسرائیل بزرگ تبدیل کردن نیست، برای پروژهٔ صهیونیستی نیست. و همهٔ کسانی که از صهیونیسم صحبت میکنند در واقع یهودیستیز هستند. تمام این تصویرهای ذهنی که دولت آمریکا برای ۷۰ سال بهصورت یک تصویر مجازی ظاهری از اسرائیل در ذهن مردم ساخته بود، فرو ریخت، و برای اولین بار بخش بزرگی از مردم آمریکا شروع کردند به دیدن واقعیت صهیونیسم و عملکرد آن در آمریکا.
و این حرکت، بیشتر از هرچیز ــــ خانم دکتر دوطاقی بهخوبی میدانند چون خودشان از پرچمداران این مبارزه در آمریکا بودند ــــ در میان جوانان و در دانشگاهها بهشدت شکل گرفت و در مقابل، بهشدت هم از طرف دولت آمریکا سرکوب شد. دوستانی که در آمریکا بودند خوب میدانند که چه خشونتی در دانشگاهها صورت گرفت برای این که از اسرائیل و وجههٔ بهقول معروف «مظلوم» آن در برابر جنایاتی که دارند در خاورمیانه میکنند، دفاع بشود.
در نتیجه، مسأله، مسألهٔ ترامپ نبود. مسأله این بود که نشان داده شد سیاست خارجی آمریکا بعد از فروپاشی اتحاد شوروی، برای کنترل مطلق تمام جهان و از بین بردن هستههای مقاومت در همه کشورهای جهان. دیگر قابل ادامه نیست. و مردم آمریکا دیدند که این میلیاردها دلاری که خرج حفظ جهان کردهاند به هدر رفته و دولت آمریکا نتوانسته کوچکترین پیروزی در این عرصه داشته باشد. این بود که مردم آمریکا تا حد زیادی به این نتیجه رسیدند که سیاست خارجی باید عوض بشود. و این فقط به ترامپ مربوط نمیشود. اگر توجه کنید، اوباما و بایدن و دیگر رؤسای جمهور هم همین سیاستها را دنبال میکردند. برنامهٔ حفظ هژمونی کامل آمریکا برنامهٔ هر دو حزب آمریکا بود در نتیجه، اینجا ما با یک فریب هم طرف هستیم، و آن فریب این است که الان خود دموکراتها و لیبرالها و نئولیبرالهای قدرتمند در آمریکا مدعی هستند که، همانطور که گفتهاند، یک «سونامی آبیرنگ» بوده است! یعنی چه؟ یعنی پیروزی حزب دموکرات! این در حالی است که، در آنچه اتفاق افتاد، رأی مردم از بغض معاویه بود، و بههیچوجه، آن طور که ادعا میکنند، از حب علی نبود؛ یعنی پیروزی برای دموکراتها نبود.
یکی از دختران مبارز ایالت آریزونا، که بعد از پیروزی مردم در انتخابات فرمانداری آریزونا سخنرانی میکرد، این تز فریبکارانه را خیلی قشنگ افشا کرد. او گفت «اینها میگویند این یک سونامی آبی رنگ است، در حالی که این طوفان سیاهان، طوفان قهوهایپوستان، طوفان زنان، طوفان جوانان، طوفان مهاجران است، این موج، یک موج همگانی است». بهعبارت دیگر، اینطور نیست که دموکراتها پیروز شدند. دموکراتها دارند میکوشند این پیروزی را مصادره کنند. این پیروزی مال آنها نیست. کما این که فراموش نمیکنیم یک بار همین اتفاق در دوران انتخابات برای اوباما افتاد. در آن زمان هم گفتند آمریکا دیگر آن آمریکا نیست، تغییر کرده است. با این پیروزی دموکراتها، جهان تغییر کرد. اوباما میآید و همهچیز را درست میکند. و اگر نگاه کنیم، میبینیم که با مصادرهٔ پیروزی مردم در آن انتخابات هم حزب دموکرات توانست روی حرکت مردم ترمز بزند.
الان هم دارند همان کار را میکنند. اگر دقت کنید، میگویند اعتراض کنونی مردم آمریکا فقط بهخاطر جیبهایشان است، چون همهچیز گران شده، چون گازوئیل گران شده، مردم اعتراض کردند. در حالی که این اعتراض به سیاست خارجی امپریالیستی آمریکا است، که تمام منابع کشور را به باد داده، مردم را به بیچارگی کشانده، و صنایع مملکت را از بین برده، آمریکا را به یک سیستم رانتی، مالی، و قماری بدون زیربنای تولیدی، تبدیل کرده، و میرود تا نسل کارگران صنعتی را از آمریکا بردارد. تمام اینها را نفی میکنند و میگویند مردم فقط بهخاطر جیبشان اعتراض کردهاند. بههیچوجه چنین چیزی نیست. مردم آمریکا واقعاً دارند ریشهای به مسأله برخورد میکنند، و این آغاز حرکت است. برعکس زمان اوباما، وضعیت جهان عوض شده است، و این اتفاق دارد در آمریکا در شرایط جدیدی میافتد که وضعیت جهانی بهنفع نیروهای پیشرو عوض شده ــــ و همانطور که همه میدانیم، ایران نقش تعیین کننده در این مسأله بازی کرده است.
در چنین شرایطی، اگر با پذیرش این فریب که دموکراتها پیروز شدهاند پیش برویم، این پیامدهای بسیار منفی برای مملکت ما خواهد داشت. چون آنوقت صدای غربگرایان ایران دوباره بلند خواهد شد که ببینید وضع آمریکا عوض شده، دیگر جنگطلب نیست، دموکراتها آمدهاند و علیه جنگ صحبت میکنند و از این قبیل حرفها. و باز دوباره بحث باز میشود که دیگر وقت سازش، وقت کنار آمدن با آمریکا ــــ یعنی وقت تسلیم ــــ است. و به این ترتیب، سعی میکنند زیر پای نیروهای مقاومت ایران را خالی کنند و در چشم مردم خاک بپاشند تا متوجه نشوند که حتی بعد از این پیروزی، قدرت بهدست دموکراتها افتاده است، نه مردم آمریکا. و این روندی است باید به هر قیمتی که شده در مقابل آن ایستاد.
گفتارم را با این هشدار بهموقع رهبر انقلاب، آیتالله مجتبی خامنهای، به پایان میبرم، برای این که این هشدار بهموقع ایشان دقیقاً بر اساس درک از چنین امکانی بود که ممکن است هم دموکراتهای آمریکا و هم جریان غربگرای ایران از وضعیتی که پیش آمده سوءاستفاده کنند. یک پاراگراف کوتاه از صحبتهای ایشان در روز ۱۳ آبان را میخوانم. ایشان میگویند:
«اگر هنوز کسانی هستند که اندک امیدی به تغییر رفتار یا جابهجاییهای حزبی و جناحی در نظام سلطه دارند و یا تصوّر میکنند با امتیاز دادن به امریکا میتوانند او را از دشمنی با ملّت ایران منصرف کنند، سخت در اشتباهاند. این تصوّر باطل، ناسپاسی نسبت به فتوحات عظیمی است که ملّت مسلمان ایران در سایۀ توکّل و استقامت و مجاهدت به دست آورده است. آرزوی شیطان بزرگ، تسلیم بیقید و شرط ملّت ایران است و کمترین گرایش تسلیمآمیز به دشمن سلطهگر، سرمایۀ عظیمی را که به برکت خون شهدا و با فداکاری آحاد ملّت به دست آمده بر باد خواهد داد و دشمن مستکبر را برای زیادهخواهی بیشتر و جنگها و جسارتهای بعدی جریتر خواهد کرد….»
عالی بود. واقع بینانه و روشنگرانه!